Türkiye Sineması
Abluka
Tepenin Ardı’nda olduğu gibi, Abluka’da da ironik olan unsur, korkuyu yaratanın da korku nesnesine dönüşenin de aynı mekanizmanın ürünü oluşudur. Sistem, Kadir’i korku ve paranoya ile şekillendirirken, bir süre sonra Kadir de kendi sistemlerini yaratır. Korku ve paranoyadan beslenerek, yeni korku ve paranoyaları besler.
